Hakkında Nasır-ı Hüsrev (Muin’ed-Din Nasır-ı Hüsrev el-Mervazi el-Kubadiyani)

(D 1004,Horasan - Ö 1072/77 Bedehşan) Türkistan Bâtınîliği ve Pamir Alevîliği'nin kurucusu, şair, ilahiyatçı, dâî ve İran Edebiyatının en büyük yazarlarından biri olarak kabul edilmektedir. Yönetimde çeşitli görevler üstlenmiş Şiî mezhebine mensup bir ailenin oğluydu. Okula yalnızca kısa bir süre devam etti. 1045'te Mekke'ye hacca gitti. Ardından Filistin'i ve o dönemde Fâtımî hanedanının hüküm sürdüğü Mısır'ı dolaştı. Şiîliğe bağlı İsmâilîyye mezhebini benimseyen Fâtımî dâîleri aracılığıyla inançlarını bütün İslam dünyasında yaymaya çalışıyorlardı. Mısır'a yaptığı yolculuktan önce İsmâilî olup olmadığı bilinmeyen Nasır-ı Hüsrev bu dâîlerden biri oldu. Din ve felsefe ilimlerinde büyük şöhret sahibi olan “Muin’ed-Dîn Nâsır-ı Hüsrev”, Tuğrul Selçukî’nin kardeşi Çağrı Bey’in Horasan valiliği esnasında önemli memuriyetlerde bulundu. H. 437, M. 1046 yılında Hicaz’a gitti. H. 440, M. 1049’da Fâtımî halifesi Ebû Tamîm Ma’add el-Mûstensir bil-Lâh’ın emrine girdi. “İmâm-ı Zaman” tarafından Horasan Dâî Â’zamlığına tâyin oldu. Tehame, Yemen, Lehsa Karmatîler’i ile ilişkiler kurdu. Oralarda bir hayli neşriyatta bulunduktan sonra Basra ve İsfahan’a uğrayarak kardeşi Ebû Said ile birlikte Belh’e geldi. Kendisine “Hüccet-î Mûstensir”, “Hüccet-î Horasan” ve “Sâhib-î Cezîre” ünvanları verildi.

Cevap bırak

Gözat
Gözat