Eflâtun, bir grup arkadaşı arasında oturan Sokrat’a:

– Geçen gün bir arkadaşını herkesin arasında azarladın, diye çıkışmış. O sözleri baş başa kaldığın zaman söyleyemez miydin?

Sokrat, soruya soruyla karşılık vermiş:

– Beni böyle azarlamak için, baş başa kalmamızı bekleyemez miydin?

Sokrates
0
1 sene 0 Cevaplar 196 görüntüleme 0

Yahya Bin Muaz’a:

“Kul ne vakit ihlaslı sayılır?” diye sormuşlar. Cevaben şöyle buyurmuş:

“Kendisini öven insanla, tenkid eden insanı bir gördüğü vakit…”

Yahya Bin Muaz
0
1 sene 0 Cevaplar 176 görüntüleme 0

Fransa hükümet ricalinden biri, Napolyon’u bir muharebede tenkide kalkışıp parmağını harita üzerinde gezdirerek:

“Önce şurasını almalıydınız, sonra buradan geçerek ötesini zapt etmeliydiniz,” gibi fikirler belirtmeye başlayınca, Napolyon:

“Evet,” demiş. “Onlar parmakla alınabilseydi dediğin gibi yapardım.”

Napolyon (Napoleon Bonaparte)
0
1 sene 0 Cevaplar 125 görüntüleme 0

Hindistan’da çok ünlü bir ressam varmış. Herkes bu ressamın yapıtlarını kusursuz kabul edecek kadar beğenirmiş ve O’nu ‘Renklerin Ustası’ anlamına gelen Ranga Geleri olarak tanısa da, kısaca Ranga Guru derlermiş.

O’nun yetiştirdiği bir ressam olan Racigi ise artık eğitimini tamamlayıp son resmini bitirerek Ranga Guru’ya götürmüş ve O’ndan resmini değerlendirmesini istemiş.

Ranga Guru; “Sen artık ressam sayılırsın Racigi. Artık senin resmini halk değerlendirecek.” diyerek resmi şehrin en kalabalık meydanına götürmesini ve meydanda en görünen yere koymasını istemiş. Yanına da kırmızı bir kalem koyarak halktan beğenmedikleri yerlere çarpı koymalarını rica eden bir yazı bırakmasını istemiş.

Racigi denileni yapmış. Racigi birkaç gün sonra resme bakmaya gittiğinde görmüş ki tüm resim çarpılardan neredeyse görünmüyor. Çok üzülmüş tabii. Emeğini ve yüreğini koyarak yaptığı tablo kırmızıdan bir duvar sanki. Resmi alıp götürmüş Ranga Guru’ya ve ne kadar üzgün olduğunu belirtmiş.

Ranga Guru, üzülmemesini ve yeni bir resim yapmasını istemiş. Racigi yeniden yapmış resmi ve yine Ranga Guru’ya götürmüş.

Ranga Guru resmi tekrar şehrin en kalabalık meydanına bırakmasını istemiş. Ama bu defa yanına bir palet dolusu çeşitli renklerde yağlı boya, birkaç fırça ile birlikte insanlardan beğenmedikleri yerleri düzeltmesini rica eden bir yazı bırakmasını istemiş.

Racigi denileni yapmış. Birkaç gün sonra gittiği meydanda görmüş ki resmine hiç dokunulmamış, fırçalar da boyalar da bırakıldığı gibi duruyor. Çok sevinmiş ve koşarak Ranga Guru’ya gitmiş ve resme dokunulmadığını anlatmış.

Ranga Guru demiş ki; “Sevgili Racigi, sen ilk resminde insanlara fırsat verildiğinde ne kadar acımasız eleştirebileceklerini gördün. Hayatında resim yapmamış insanlar dahi gelip senin resmini karaladı. Oysa ikinci resminde onlardan hatalarını düzeltmelerini istedin, yapıcı olmalarını istedin. Şunu hiç unutma sevgili Racigi, kötü yönde eleştirmek kolaydır, yapıcı eleştiride bulunmak ise eğitim gerektirir.”

Anonim (Anonymous, La Edri)
0
1 sene 0 Cevaplar 149 görüntüleme 0

Dostunun kusurlarını ona yalnızken söyle, başkalarının yanında ise onu öv.

Aristo
0
1 sene 0 Cevaplar 102 görüntüleme 0